حرکت تاریخی ایرانیان برون مرز و سفر دشوار احمدی نژاد

یادداشت سردبیر- شاهرخ احکامی - میراث ایران ماهانه، شماره ۴۳، مهر ۱۳۸۸، اکتبر ۲۰۰۹

روز ۲۳ سپتامبر، روز پرافتخار گردهم‌آیی ایرانیان از سرتاسر آمریکا، کانادا و اروپا در مقابل سازمان ملل جهت رساندن پیام ملت ایران به جهانیان و اعتراض به آمدن احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور برآمده از کودتا در سازمان ملل بود. در این روز هزاران هزار ایرانی با عقاید سیاسی، مذهبی و مرامی گوناگون با صفا و نزاکت و هم‌آهنگی بسیار چشمگیری در مقابل سازمان ملل با صدایی بلند و رسا خشم و نارضایتی خود را از رژیم حاکم ایران به جهانیان ابراز داشتند.

تنها نکته تأسف‌آور این گردهم‌آیی تاریخی، جمع نشدن همه گروه‌ها زیر یک سقف و یک محوطه بود و اینکه هر کدام با پرچم و شعار جداگانه، در گوشه‌ای در فضای مقابل سازمان ملل گردهم آمده بودند. اما با همه این تفاصیل شاید این تاریخی‌ترین و عظیم‌ترین گردهم‌آیی سی سال گذشته برای ایرانیان برون مرز بود و بایستی به این عزیزان دست مریزاد گفت.

در چند روز گذشته، پس از مدتی سکوت بعد از جنبش خرداد ماه، روز تاریخی قدس دوباره به جهانیان نشان داد که ایرانیان خاموش نشده‌اند و شمع این جنبش همچنان شعله‌ور است و گرمابخش زندگی آنها است و بالاخره به مراحل نهایی آزادی از قید و بند ختم خواهد شد.

مهمترین و دردناک‌ترین اتفاقی که دوباره ایران را به منفی‌ترین صورتی در جهان به سر زبان‌ها انداخت، مسأله انکار هولوکاست توسط آقای احمدی‌نژاد و سخنرانی بی‌محتوایش روز ۲۳ سپتامبر در سازمان ملل بود. نمی‌دانم انکار جنایاتی که حتی آلمان‌ها از یادآوری آن شرم دارند، چه دلخوشی و آرامشی به ایشان می‌دهد و چگونه می‌تواند با همه گرفتاری‌هایی که در سطح جهانی به خاطر مسأله انرژی اتمی و سایر مسایل دارد، توجه و کمک کشورهای ذی‌نفع را به خود جلب نماید، جز اینکه این اظهارات بیش از پیش او و کشور ایران را به انزوا بکشاند و خطر حمله نظامی اسراییل به ایران و نتیجتاً آمریکا و غرب را هر آن بیشتر کند.

سؤال مهم این است که آیا واقعاً احمدی‌نژاد می‌فهمد که جهت رهایی خود از گرفتاری‌های داخلی، اعتراضات روزافزون، گرانی و دزدی‌ها و اجحافات، با پافشاری بر انکار هولوکاست، که خود یکی از بزرگ‌ترین جنایات ثبت شده در تاریخ است، خودش و مملکتش را از چاله به چاه می‌اندازد و یا فکر می‌کند با تشویق و تهییج اسراییل به حمله، دوام و قوام حکومتش را به بهای خرابی ایران تضمین می‌کند؟

مسأله دیگر افشای پایگاه اتمی قم و به تعقیب آن افزایش فشار کشورهای ۱+۵ به ایران در این مورد است. این افشاگری سبب گردهم‌آیی اضطراری سران دولت‌های آمریکا، انگلستان و فرانسه و دادن اولتیماتوم شدیدتر به ایران شد. دولت اوباما و غرب همچنین خواهان وضع تحریم‌های اقتصادی بیشتر و جلوگیری از ورود بنزین به ایران هستند. در قرارداد جدیدی که ایران با ونزوئلا و چین جهت خرید بنزین امضا کرده است، دوباره پولی گزاف به جیب چین و یار غار آقای احمدی‌نژاد، آقای چاوز ریخته می‌شود، غافل از آن که اگر آمریکا و کشورهای متحدش تنگه هرمز را بیندند، معلوم نیست این بنزین چگونه از این فاصله دور از آمریکای جنوبی به ایران خواهد رسید. شاید دوباره امام زمان به آقای احمدی‌نژاد کمک خواهد کرد و بنزین را برای مردم تحت فشار ایران به پمپ بنزین‌ها خواهد رساند!!

در این هیاهو و جنجال ایجاد شده دولت حاکم در کشور همسایه عراق، دولت ترکیه با مسرت زیاد تا به حال حدود ۴۰ قرارداد بازرگانی و اقتصادی امضا کرده که این هم از برکت غفلت و خامی رژیم اسلامی است که چگونه کشورهایی نظیر ترکیه از صدقه سر حاکمان ایران همه گونه بهره‌برداری کرده و خواهند کرد.

امیدوارم تا ماه آینده، ایرانی‌های دربند به آزادی‌های مورد دلخواه خود رسیده و هیچگونه جنگ و حمله‌ای هم به سوی ایران عزیز رخ ندهد و یک‌پارچگی‌ ایران برقرار بماند.

به امید صلح و آزادی و پیروزی